บทที่ 47 ตะวันอยากเป็น..…

ตะวันอยากเป็น..…

ปรี๊ดดดดด!

เสียงนกหวีดดังขึ้นเป็นสัญญาณเริ่มการแข่งขัน บรรยากาศรอบสนามคึกคักทันที เสียงเชียร์ดังระงมไปทั่ว

ตะวันลงประจำตำแหน่งอย่างคล่องแคล่ว ร่างสูงเคลื่อนตัวไปตามจังหวะเกม สายตาคมกวาดมองสถานการณ์ในสนาม

ก่อนจะแวบไปเห็นอัยยาที่ยืนเชียร์อยู่ข้างสนามไม่ไกลนัก ฝั่งตรงข้ามเป็นทีมของ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ